Wylądowała w naszym ogródku para kolorowych ufoludków!

Tak tak, to prawda! Stało się to wczoraj wieczorem. Chłopaki całkiem nieźle odnaleźli się w ziemskiej rzeczywistości i dziś od samego rana dokazują z Wituchem.

Okres szamaniowy trwa. Do nuplania nadaje się wszystko, szczególnie ukochany był jednak ptaszek, element maty edukacyjnej - mały, niepozorny, z dzwoneczkiem w środku. W kąpieli płukaniowej lądował codzienne, takie ilości śliny, jakie Wit w niego wtłaczał wymagały usunięcia ;) Pewnie właśnie ta niepozorność małego ptaszka zadecydowała o ulubioności: mały, lekki, mieścił się bez problemu w witkowej łapce. No ale taki był nuuuudny...

Powstały więc dwa ufoludki do nuplania. Poznajcie, oto Nuplak i Nuplik.

Nuplak ma kształt zbliżony do literki A i czułki - zdecydowanie najczęściej lądujące w Witka Paszczce ;)

Jednak nie do pogardzenia jest też metunia z kratkowanej wstążki - nią szczególnie często zajmują się Witka paluszki.

Prócz tego charakteryzuje go czujne spojrzenie - nie macie chyba wątpliwości, że te oczy są Szeroko Otwarte...

Natomiast Nuplik, jego kumpel, to zupełnie inny typek. Po pierwsze - Nuplik niemal ciągle śpi - półprzymknięte powieki nie pozostawiają złudzeń ;) Za to dzięki pokaźnym uszom nieźle słyszy wszystko co dzieje się wokół niego!

Po drugie - całkiem wysoki z niego koleś. Dłuuuga szyja idealnie nadaje się do łapania przez półroczniaka.

A na  końcu Nuplika jest mały ale krągły brzuszek.

A co kosmicznych gości łączy? Obaj zostali uszyci z fantastycznej dinozaurowej bawełny z Nitki. Obaj mają filcowe buźki i oczka oraz tasiemkowe elementy dodatkowe. Obaj mają też w środku małe dzwoneczki, dzięki czemu są fajnymi grzechotkami.

BTW - Nitka właśnie uruchomiła swojego bloga. A na nim trwają zapisy do skrawkowej zabawy "I cała reszt(k)a". Ja się zapisuję, a Wy? Zajrzyjcie koniecznie i zobaczcie o co chodzi - warto!

BTW 2 - z ufokami związany jest też pewien plan. Jeśli wypali z pewnością Was o jego rezultatach poinformuję.

A teraz czas wreszcie ujawnić prezent od Ciotki Agaty, o którym pisałam jakiś czas temu.

Czy wiecie, jaka jest różnica między Witkiem a Słoniem? Witka da się zasłonić, a słonia nie da się zawicić :)

Tak tak, wiem, suchar :)

Słoń i Wit kumplują się od jakiegoś czasu i bardzo przypadli sobie do gustu. Wit okazuje to mocno ściskając słoniową trąbę.

Słoń lubi z Witkiem spać. Ciekawe dlaczego? ;)

A na "tyle słonia" ma taki oto pięknościowy ogonek.

Ciotce gromko i chórem dzię-ku-je-my!

A na zakończenie informuję, że - choć zwykle tego nie robię - biorę udział w konkursie. Jeśli komuś Kasztanek przypadł do gustu może na niego zagłosować :)

Poszytaj mi, mamo

Nie, jeszcze Witek tak do mnie nie gada. W ogóle na razie gada tak jakby mało wyraźnie ;)

Ale kujemy żelazo póki gorące i zaczynamy dbać o Witkowy kontakt z literaturą już dziś. Więc uszyłam Małemu książeczkę.

Zbierałam się strasznie długo do tego projektu; w ogóle październik był jakiś nieszczególny wytwórczo. Ale jak już się zebrałam to machnęłam całość w trymiga (trymig = trzy godziny piętnaście minut, od wyjęcia do schowania maszyny). Przyznać jednak muszę, że od kiedy zobaczyłam książeczkę Many.J w zasadzie cały czas dopracowywałam w głowie koncept ;) Co zajęło mi, bagatelka, 2 i pół miecha...

Ale jest!

Ja wiem, że dzieci lubią k o l o r o w o ... Ale co poradzę, że ja jakoś mniej? A myślę, że jak Witu poobcuje z trochę bardziej ograniczoną paletą to też się nic nie stanie. Powiedziałabym, że najważniejsza jest zawarta w knidze treść. Ale - dla niego - najważniejsze jest, że można ją wsadzić do Paszczy!

Co nie zmienia faktu, że treść w książeczce siedzi :) I to jaka!

Książeczka nosi wielce intrygujący tytuł "I ♥ U" i na kolejnych stronach wyjaśniam kogóż to darzę tym wielkim uczuciem.

Zaczynacie się domyślać?

Jeszcze mała podpowiedź. Cieplej?

Tak tak, chodzi o mojego osobistego Witolda :)

Okładka początkowo miała wyglądać zupełnie inaczej (jakieś aplikacje planowałam), ale kiedy - zupełnie przypadkiem - trafił na nią zarys kobiecej głowy pomysł eksplodował w głowie mojej.

Każda ze stron literkowych ma jakieś atrakcje dla małych paluszków: na W pliski do skubania.

I ma zaszewki i tasiemki w tym samym celu.

Są też sterczące na brzegu tasiemki z falbanką.

Literka T to strona z dwoma rodzajami materii: szorstkim płótnem i śliską podszewką. W dodatku podszewka przyszyta jest tak, że powstały dwie małe kieszonki, które prędzej czy później zostaną obadane.

O z miękkiego polarku.

A po drugiej stronie pasiaste L. Ta strona szeleści, bo w środku jest folia (opakowanie z jakiegoś ciucha).

I na koniec pulchniutkie D.

A żeby D dodać trochę zawadiackości - w brzeg strony wszyty jest kawałek polaru. Z wnętrza O :)

Wszystkie 4 strony "tomiska" spina grzbiet z pliski skośnej. Całość została pracowicie przeszyta ręcznie - niestety mój Łucznik nie jest Heavy Duty...

Tadaaaaa...

A tu całość po pierwszej lekturze. Można z całą stanowczością powiedzieć, że Mały pożera książki. Jest szansa, że czytelnictwo nie zaginie w narodzie!! Książka przetrwała.

I tak oto, rzutem na taśmę, zakończyłam październik czymś własnoręcznie uszytym ;) Nie jest to wprawdzie koszula, ale jakby zaczyna mi się chcieć.

Poza tym zaczynam też ogarniać nowy grafik, który sobie z mężem wprowadziliśmy. Raz, że doszły nowe aktywności (uczyć mi się zachciało...), a dwa, że trzeba się jakoś zebrać w sobie, zaniedługo powrót do pracy...

Dziś ostatni dzień macierzyńskiego. Dobrze, że mam jeszcze dwa miesiące urlopu ;)

Simple pleasures

Co robi kobieta, kiedy za oknem nieustająco noc, na koncie przeciągów moc, w kościach łamie, bo chłód, a w nosie, znowu, ...katar? ;)

Jak to co?! Zakupy!

Tak tak, wiem, że kobieta pisała dopiero co, że na koncie pustki (no LITERALNIE nie pisała, ale przeciągi to właśnie stąd...), ale czymże jest troska o zbilansowany budżet przy możności szybkiego poprawienia sobie nastroju? No chyba nie macie wątpliwości, że niczym! ;)

(i tak oto każdy miesiąc kończę z super humorem i debetem na koncie ;) )

A że październik jest wyjątkowo nieprzyjaznym miesiącem (głównie przez świadomość, że zaraz po nim listopad...) to i podjęte kroki zaradcze musiały być ekstraordynaryjne. Zakupów było więc sporo ;) A wszystkie takie jak lubię: trafione, przyjemne i z miłym akcentem.

Chronologicznie chcecie? Prosz bardzo.

Najpierw były zakupy tu. Rozszalało się dziewczę podjarane pierwszymi uplecionymi bransoletkami. A jak bransoletki to zawieszki. A jak zawieszki to dużo. No i mam! 

Bardzo miłe akcenty były w tym przypadku dwa: list z podziękowaniami za zakup i fajne opakowanie całości. No mała rzecz, a uśmiech jest :)

A później uśmiech się jeszcze rozjaśniał, bo mam na przykład: wesołe matrioszki, ...

... malutkie kluczyki, ...

... urzekające prostotą serduszka, ...

... i pocztówki - niemal znad krawędzi. I dużo innych zawieszek.

Mam też całą masę świetnych zapięć, o takie też mam :)

I wszystko byłoby idealnie, gdyby nie to, że zapomniałam, że zakończenia, które kupiłam wcześniej są miedziane. A cały niemal nowy zakup jest mosiężny, więc nijak jedno z drugim nie gra... ;) Ale co tam, dokupię zakończenia. Dla takich chłopaków-cudaków warto! :))

Drugie Wielkie Październikowe Kupowanie było aromatyczne. Dom Herbaty Aromat znam i lubię od lat, kupuję u nich herbaty, mam fantastyczny żeliwny dzbanek, który sprezentował mi mąż. A teraz, cóż za radość, wszystko można kupować też online! Więc jeśli, na Wasze nieszczęście, nie mieszkacie w Poznaniu - nieszczęście to stało się właśnie znacznie mniejsze :)

A i ja postanowiłam spróbować tej nowej metody na dostarczanie sobie pyszności. Klik klik i dostałam paczuchę.

No czyż nie są piękne? Bo te herbaty działają na zmysły - nie tylko zmysł smaku!

A w przesyłce miła niespodzianka - cukierki imbirowe, przewodnik po herbatach i gratisowa herbaciana próbka.

Tylko co wybrać na pierwsze parzenie? Zamówiłam Słodką mamę (ciekawe dlaczego....) ...

Eddi Confetti (naprawdę ma w środki konfetti!) ...

... i coś na rozgrzewkę - Ogień tropików.

Osiołkowi w żłobie dano... Na szczęście uratowała mnie próbka. Jamajka wyglądała i pachniała tak oszałamiająco, że natychmiast poszła pod wrzątek!

I już mi chłody niestraszne.

Udane zakupy, co nie?

I zupełnie mi nie przeszkadzało, że w szkole podstawowej wbito mi raz na zawsze do głowy, że październik miesiącem oszczędzania jest (kto zakładał co roku w październiku książeczkę SKO, by zaraz na początku listopada - a najpóźniej w grudniu, tuż przed mikołajkami - wyczyścić ją do cna i za rok zafundować sobie powtórkę z rozrywki? no kto? palec pod budkę!). Poza tym, w sumie, to przecież  zaoszczędziłam!! I to w obu przypadkach: za pierwszym razem kasę - bo kupiłam hurtowo, więc oszczędność na przesyłce jest. A za drugim razem zaoszczędziłam czas, bo zakupy zrobiłam raz dwa. O biletach na MPK nie wspomnę! A jaka wartość dodana w postaci masy pysznego aromatu na długie jesienne i zimowe wieczory...

A kto takich oszczędności nie rozumie, ten... chłop, ot co!

Nadeszła jesień, niesie zmiany i... kasztany

Czy Wy może wiecie jak to się stało, że Synek ma już 5 miechów?

Ja nie wiem. No dobrz, niby widzę na co dzień jak rośnie. Pakuję kolejne ubranka do pudła "za małe", układam na półkach kolejne z tych, które jeszcze przed chwilą były taaaaakie wielkie. "Przecież on NIGDY do nich nie dorośnie!"... właśnie dorósł ;)

Dorasta też do rzeczy, które na świecie były dużo wcześniej niż on!

Dawno, dawno temu uszyłam kurtkę dla O. Kurtkę-Kasztanka.

Taką przejściówkę. Na sezon jesienny i początki wiosny. Ale "przejściówkę" też dlatego, że - po wyeksploatowaniu jej należytym przez Bratanicę Starszą - obsłużyła kasztanowa kurtała jeszcze troje innych bułgarystycznych dzieciuli. 

I właśnie wróciła do mnie, by i mojego Dziecia obsłużyć.

Model: Burda 1/2001, model 140

Materiał: sztruks w dwóch kolorach i grubościach prążków, polar 

Kurtka powstała z tego samego wykroju co ten płaszczyk (płaszczyk był przedłużony po prostu). I jest - jak to kurtki dla dzieci - ciut przykrótka :) Teraz to wiem, wtedy nie zwróciłam uwagi. Doświadczenia w tych kwestiach nabiera się wraz z dziećmi ;)

Jako podszewkę zastosowałam polar - dzięki temu kurteczka jest całkiem ciepła, myślę, że posłuży spokojnie i przy większych chłodach, byle trzaskające mrozy to nie były. Wit ma spore zapasy własnego ciepła i raczej się zagrzewa niż marznie.

Kurtka wróciła do mnie po ładnych paru latach od wytworzenia i w szoku jestem, że tak mi się chciało bawić w ozdóbki ;) A to ozdobne tasiemki naszyte, a to przeszycia przy zamku...

Całkiem fajny jest w tym modelu patent kapturowy - dzięki gumce ładnie  przylega do główki. Polar nieco się zmechacił, ale jednak cztery sztuki użytkowników zrobiły swoje!

 Na plecach ozdobna szlufeczka ;)

Mankiety są też z polaru. Skrojonego dość ciasno, dzięki czemu "robi" za ściągacze. Całkiem mu to wychodzi ;)

Jak widać Wito ciut jeszcze musi podrosnąć, ale nie wątpię, że nastąpi to szybko (pewnie szybciej niż się spodziewam...)

Tak czy siak - Witold approves! ;)

A skąd pewność, że szybko dorośnie (poza oczywistością, że dzieci rosną ;) )? Bo apetyt dopisuje. W ubiegłym tygodniu skonsumowana została pierwsza marchewa! W kolejnych dniach Wit dbał już o to, by tyle pokarmu się nie marnowało ;) I codziennie chce więcej! Po kim on to ma?!

A skoro jest już taki "prawie dorosły" to nadszedł też czas na wdzianie "prawie dorosłych" butów ;)

I tak sobie mija czas radośnie... Jesień, panie...

I zjadł by człek coś dobrego, pachnącego jesienną słodyczą. Chyba wyczuła me pragnienia Ciotka Agata bo wpadła razu pewnego z prawdziwymi winogronami*. Bardzo malowniczymi.

Powstało więc jesienne, mocno winogronowe ciasto. Zostało zjedzone. Ale zachwytów nie wywołało - bynajmniej nie z winy winogron. Po prostu ja jestem piekarniczym nieudacznikiem ;) Jednak pieczenie wymaga większego reżimu w kwestii trzymania się receptury niż gotowanie, a ja tego zupełnie nie potrafię! :) Ale zjeść się dało i wyglądało przednio ;)

I tak płynie sobie jesień...

A ja tkwię w rękodzielniczym niechcemisizmie i wyglądam listopada, może wtedy mi przejdzie? Tymczasem jednak Kota nie widzi dla mnie jakichś szalonych perspektyw na przyszłość ;)

No dobra, coś tam jednak drgnęło... Jest czarne, powstaje ze sprutego Blair Witch Projectu i ma już nawet roboczą nazwę, ale więcej nie powiem, żeby nie zapeszać ;)

* Przywiozła coś jeszcze, ale to temat na osobnego posta